« خداوند ، نود و نه نام دارد ، هر كه تمام آنها را دريابد ، وارد بهشت شود ؛ آن نام‌ها عبارتند از : اللَّه ، إله ، واحد ، احد ، صمد ، اوّل ، آخر ، سميع ، بصير ، قدير ، قاهر ، علىّ ، اعلى ، باقى ، بديع ، بارئ ، اكرم ، ظاهر ، باطن ، حىّ ، حكيم ، عليم ، حليم ، حفيظ ، حقّ ، حسيب ، حميد ، حفّى ، ربّ ، رحمان ، رحيم ، ذارئ ( پديد آورنده ) ، رزّاق ، رقيب ، رؤوف ، رائى ( بيننده ) ، سلام ، مؤمن ، مهيمن ، عزيز ، جبّار ، متكبّر ، سيّد ( مهتر ) ، سبّوح ( پاك ) ، شهيد ، صادق ( راستگو ) ، صانع ( سازنده ) ، طاهر ( پاك ) ، عدل ( دادگر ) ، عفوّ ، غفور ، غنىّ ، غياث ( فريادرس ) ، فاطر ، فرد ( تنها ) ، فتّاح ، فالق ، قديم ، ملك ، قدّوس ، قوىّ ، قريب ، قيّوم ، قابض ( گيرنده ) ، باسط ( گشاينده ) ، قاض الحاجات ( برآورندهء نيازها ) ، مجيد ، مولى ، منّان ( بسيار نعمت‌دهنده ) ، محيط ، مبين ، مقيت ، مصوّر ، كريم ، كبير ، كافى ( بىنيازكننده ) ، كاشف الضرّ ( دفع‌كنندهء بدى ) ، وتر ( تنها ) ، نور ، وهّاب ، ناصر ( يارىدهنده ) واسع ، ودود ، هادى ( هدايت‌كننده ) ، وفىّ ( وفادار ) ، وكيل ، وارث ، باعث ( انگيزنده ) ، برّ ، توّاب ، جليل ( بزرگ منزلت ) ، جواد ( بخشنده ) ، خبير ، خالق ، خير الناصرين ( بهترين يارىكنندگان ) ، ديّان ( بسيار حساب‌كننده ) ، شكور ، عظيم ، لطيف ، شافى ( شفادهنده ) » . شيخ صدوق رحمه الله دركتاب خصال مىنويسد : اين خبراز طرق گوناگونى و با عبارات مختلفى ب ه دست من رسيده است . دركتاب توحيد با سند متصل از هروى از امام رضا عليه السلام از پدرانش از على عليه السلام نقل شده است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : للَّهِ تِسْعَةٌ وَ تِسْعُونَ اسْماً مَنْ دَعَا اللَّهَ بِهَا اسْتَجابَ لَهُ وَ مَنْ أَحْصاها دَخَلَ الْجَنَّةَ ؛ همانا خداوند را نود و نه نام است ؛ هر كه خداوند را با آنها بخواند اجابت مىشود ؛ و هر كه تمام آنها را دريابد ، وارد بهشت گردد . در توحيد روايت ديگرى از ابى هريره نقل شده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : همانا خداوند - تبارك و تعالى - را نود و نه اسم است ، صد اسم به استثناى يكى ، او فرد است و فرد را دوست دارد . كسى كه تمام آنها را دريابد ، وارد بهشت گردد ؛ پس